Spotkanie autorskie z Aleksandrem Miłowickim w Bibliotece Miejskiej w Suwałkach
W czwartek 26 czerwca 2025 roku o godzinie 17:00 w sali im. Jadwigi Towarnickiej przy Bibliotece Publicznej w Suwałkach odbędzie się spotkanie autorskie z Aleksandrem Miłowickim – autorem powieści „Barluha”. Spotkanie ma charakter otwarty i jest okazją do rozmowy z pisarzem o jego twórczości, inspiracjach i literackim podejściu do tematyki związanej z Podlasiem, ludzką cielesnością, historią i wyobraźnią.
Aleksander Miłowicki to autor szeregu powieści: „Dolar”, „Piękne samice ludzkie” (w dwóch tomach: „Głód” i „Zwierzę libido”), „Boj”, „Barluha” oraz „Paszport”. W swoich tekstach łączy język literacki z wyrazistym stylem narracji, w którym obecne są elementy autobiograficzne, refleksje społeczne i wątki erotyczne. Przedstawiając się jako „syn ziemi i nieba” oraz „władca królestwa wyobraźni”, Miłowicki akcentuje swoją twórczą niezależność i silny związek z przyrodą oraz cielesnością jako tematami literackimi.
Dzieciństwo na Podlasiu – „Barluha”
Powieść „Barluha”, która będzie punktem wyjścia do rozmowy podczas spotkania, nawiązuje do świata dzieciństwa spędzonego na Podlasiu. Autor opisuje realia życia w wiejskiej chacie, przedstawiając codzienność, domowe rytuały, relacje rodzinne i atmosferę długich zimowych wieczorów. W książce pojawiają się lokalne nazwy potraw, gwarowe wyrażenia oraz szczegółowe opisy codziennych zajęć i obserwacji dziecięcego bohatera, który uczy się świata, słuchając i patrząc. W jednej ze scen chłopiec oczekuje na wieczerzę – barluhę, gotowaną na torfowym ogniu. Jest czujny i obecny, rejestruje każdy szczegół, świadomie uczestniczy w życiu rodziny, mimo młodego wieku.
Aleksander Miłowicki urodził się w styczniu 1949 roku na Podlasiu. W swoich wspomnieniach podkreśla, że miejsce narodzin i kontekst kulturowy tej historycznej krainy miały istotny wpływ na jego postrzeganie świata i kształt literackiej wyobraźni. Wspomina Podlasie jako teren wieloetniczny, zamieszkały przez Prusów, Jaćwingów, Litwinów, Rusinów, Polaków, Żydów, a także inne grupy ludności. W jego prozie obecne są zarówno ślady tego dziedzictwa, jak i krytyczna refleksja nad stereotypami, przynależnością i tożsamością.